Փառատոնի մասին
Հայաստանի բազմաժանր երաժշտական կյանքում իր ուրույն տեղն ու լսարանն է ունեցել և ունի երգեհոնային երաժշտությունը:
Դրա վկայությունն են հանրահայտ հայազգի երգեհոնահարներն ու բազմաթիվ երգեհոնների առկայությունը Երևանում և Հայաստանի այլ քաղաքներում՝ Էջմիածին, Չարենցավան, Կապան, Գյումրի:
Առաջին երհգեհոնը տեղադրվեց կոմպոզիտորների միությունում 1964թ- ին և չնայած կարճ կենսագրությանը երգեհոնային մշակույթը շատ արագ ծաղկում ապրեց և մեծ ճանաչում ստացավ արտերկրում: Իհարկե այդ ամենը՝ նախ և առաջ, հայկական երգեհոնային դպրոցի նահապետ Վահագն Ստամբոլցյանի ջանքերի շնորհիվ: 1970 թ-ին բացվեց Ֆիլհարմոնիայի մեծ դահլիճի երգեհոնը, համերգներով հանդես եկան Վահագն Ստամբոլցյանը և Լուսինե Զաքարյանը, Լևոն Աբրահամյանն ու Գոհար Գասպարյանը:
Հայաստանում մշտական համերգներով հանդես են եկել Ռուսաստանի, Բալթյան երկրների, Ֆինլանդիայի, Կանադայի, Ֆրանսիայի, ԱՄՆ-ի և այլ երկրների երգեհոնահարները: Քչերը գիտեն, որ այդ տարիներին Հայսատանում հանդես է եկել նաև ֆրանսիացի հայտնի կոմպոզիտոր և երգեհոնահար Մորիս Դյուրուֆլեն: Երգեհոնների տեղադրումը խթան հանդիսացավ հայ կոմպոզիտորների կողմից երգեհոնի համար գրված բազմաթիվ ստեղծագործությունների ստեղծման համար(Արամ Խաչատրյան, Տիգրան Մանսուրյան, Ավետ Տերտերյան, Երվանդ Երկանյան, Սերգեյ Աղաջանյան, Միխայիլ Կոկժաև, Էդուարդ Հայրապետյան, Հարություն Դելլայան, Ստեփան Շաքարյան, Էդուարդ Բաղդասարյան, Արզաս Ոսկանյան, Գարեգին Գրիգորյան, Քրիստափոր Քուշնարյան,Դավիդ Գիլանյան, Էդուարդ Խաղագործյան, Մելիք Մավիսակալյան, Միքայել Թարիվերդիև, Լևոն Աստվածատրյան և այլոք): Հայաստանցի երգեհոնահարները մեծ հաջողությամբ ելույթներ էին ունենում արտերկրում, մասնակցում միջազգային փառատոնների և մրցույթների: Իսկ Վահագն Ստամբոլցյանը միջազգային մրցույթների ժյուրիի սպասված անդամ էր: Հայաստանում ևս անցկացվում էին երգեհոնային փառատոններ: Արդեն 1969 թ-ին անցկացվեց երգեհոնային փառատոն նվիրված Կոմիտասի 100-ամյակին: 1979թ-ին տեղադրվեց Կոմիտասի անվան կամերային երաժշտության տան հոլանդական Ֆլենտրոպ երգեհոնը, որն եզակի է իր տեսակի մեջ նախկին ԽՍՀՄ տարածքում և ստեղծվել է 17-18-րդ դարերի երգեհոնի նախօրինակների հիման վրա։